Vertigo, kişinin kendisinin veya çevresinin döndüğünü, sallandığını ya da eğildiğini hissettiği bir denge bozukluğu durumudur. Gerçek vertigo, periferik (iç kulak kaynaklı) veya santral (beyin kaynaklı) olarak ikiye ayrılır. Spor Hekimliği pratiğinde en sık karşılaşılan vertigo türleri periferik kaynaklıdır ve çoğunlukla etkili bir şekilde tedavi edilebilir.
Benign Paroksismal Pozisyonel Vertigo (BPPV), en yaygın periferik vertigo türüdür. İç kulaktaki yarım daire kanallarına otolit kristallerinin (kalsiyum karbonat parçacıkları) yerleşmesiyle ortaya çıkar. Belirli baş hareketleriyle (yatağa yatma, başı çevirme, eğilme) tetiklenen kısa süreli (genellikle 30-60 saniye) şiddetli dönme hissi karakteristiktir. Tedavide Epley manevrası veya Semont manevrası gibi parçacık yeniden konumlandırma tekniklerinin başarı oranı %90'ın üzerindedir.
Meniere hastalığı, iç kulakta endolenfatik sıvı basıncının artmasıyla karakterize kronik bir durumdur. Tekrarlayan vertigo atakları, dalgalı (fluktuasyon gösteren) işitme kaybı, kulak çınlaması ve kulakta dolgunluk hissi klasik dörtlü belirtileridir. Tedavide düşük sodyumlu diyet, diüretik ilaçlar, betahistin ve ileri vakalarda intratimpanik steroid veya gentamisin enjeksiyonu uygulanabilir.
Vestibüler nörit ve labirentit, genellikle viral enfeksiyon sonrası gelişen akut periferik vertigo tablolarıdır. Ani başlangıçlı şiddetli dönme hissi, bulantı-kusma ve dengesizlik ile karakterizedir. Akut dönemde semptomatik tedavi, ardından vestibüler rehabilitasyon egzersizleri uygulanır. Vertigo şikâyetinde tanı için Dix-Hallpike testi, ENG/VNG (elektronistagmografi/videonistagmografi) ve odyometri başvurulan temel incelemelerdir. Prof. Dr. Bülent Bayraktar, vertigo ve denge bozukluklarında kapsamlı değerlendirme ve kişiselleştirilmiş tedavi sunmaktadır.